Program
Saverio Mercadante La Poesia
Piero Guarino Divertimento
Héctor Varela, Alberto Nery Tango
Georges Bizet Carmen Fantasy (aranż. Werner Thomas-Mifune)
Baden Powell Apelo (aranż. Werner Thomas-Mifune)
Philippe Hersant Fantaisie a la Maniere de callot
Vincenzo Bellini Aria z opery Norma
Pablo Casals O Vos Omnes
Edward Elgar Nimrod
Wykonawcy
Prof. Atanas Krastev
Prof. Denis Severin
Prof. Lidia Grzanka-Urbaniak
Prof. Marcin Misiak
Prof. Wen-Sinn Yang
Wrocławska orkiestra studentów wiolonczeli
Adam Garnecki
Adrian Furmanowicz
Adrianna Jaskuła
Dominik Kilijan
Gabriel Pieronek
Helena Szkwerko
Konstancja Fal
Krzysztof Karpeta
Małgorzata Stankiewicz
Maya Szafrańska-Olejniczak
Miłosz Gładyszewski
Miłosz Nowakowski
Nadia Wandziura
Paulina Kulus
Rafał Zdobylak
Sara Kwiatkowska
Stanisław Giłka
Zofia Wlazło
Zuzanna Moszumańska
Zapraszamy na koncert organizowany w ramach Polskiej edycji ArtCello
Festival 2026. Wieczór otworzy La Poesia, klasyczny przykład włoskiego
stylu bel canto przeniesionego na grunt instrumentalny. Saverio Mercadante,
dziś kojarzony głównie z operą, stworzył w tym utworze coś na kształt sceny
operowej bez słów. Interesującym aspektem utworu jest potraktowanie
wiolonczeli jak głosu ludzkiego. Mercadante wprowadza nagłe zmiany
dynamiki i tempa, co sugeruje narrację, jakby za muzyką stał
nieopowiedziany tekst literacki.
W przypadku Divertimento autorstwa Piero Guarino mamy do czynienia z
utworem o zupełnie innym ładunku emocjonalnym. Neoklasyczna lekkość,
precyzja i specyficzny rodzaj muzycznego dowcipu nawiązują do
osiemnastowiecznej formy divertimenta, która zostaje przefiltrowana przez
nowoczesną estetykę. Pojawiają się ostre współbrzmienia, które jednak
szybko rozwiązują się w sposób pogodny, nadając całości żartobliwy
charakter.
Tango autorstwa duetu Héctor Varela i Alberto Nery wprowadzi nas w świat
argentyńskiej tradycji Orquesta Típica w interpretacji na wirtuozowski
warsztat instrumentalny. Héctor Varela był mistrzem rytmu i wyrazistej
artykulacji, a Alberto Nery jako pianista i aranżer wniósł do kompozycji
bogatą harmonikę i elegancję, wykraczającą poza zwykły taniec użytkowy.
Błyskotliwa aranżacja Carmen Fantasy Thomasa-Mifune to instrumentalny
teatr, w którym wiolonczela wciela się w role zmysłowej Carmen czy
pewnego siebie Torreadora. Klasyczne operowe motywy zyskują nowy blask
dzięki wirtuozowskim efektom, naśladującym brzmienie hiszpańskiej gitary i
drapieżność południowego tańca. Apelo tego samego aranżera to z kolei
melancholijny dialog melodii z jazzową harmonią. To wezwanie, w którym
południowoamerykańska tęsknota spotyka się z europejską elegancją
instrumentu smyczkowego.
Fantaisie à la manière de Callot Philippe’a Hersanta to fascynująca
interpretacja groteskowego świata siedemnastowiecznych rycin Jacques’a
Callota. Kompozytor wykorzystuje wiolonczelę do stworzenia onirycznej
atmosfery, balansując między elegancją dawnych mistrzów a surrealistyczną
wizją współczesności.
Aria z opery Norma w stylu bel canto przeniesiona na wiolonczelę staje się
czystym popisem śpiewności instrumentu, który przejmuje partię sopranu. W
instrumentalnej wersji dramatyzm Belliniego wybrzmiewa z nową siłą.
O Vos Omnes to poruszający motet, który wprowadza do repertuaru
charakter sakralny. W opracowaniu Casalsa na zespół wiolonczel staje się
żarliwą modlitwą bez słów. Dzięki ciemnej barwie wiolonczel utwór zyskuje
niemal ludzki wymiar cierpienia, wprowadzając słuchacza w stan głębokiej
kontemplacji i ciszy.
Koncert domknie Nimrod, jedno z najbardziej ikonicznych dzieł brytyjskiej
muzyki. Choć utwór kojarzony jest z powagą i pożegnaniem, u swej podstawy
pozostaje ciepłym portretem ludzkiej dobroci i duchowego porozumienia.
Prezentowany program to hołd dla wszechstronności wiolonczeli, która z
równą swobodą oddaje sacrum modlitwy, operowy dramat i drapieżną
energię argentyńskich ulic.