Program
Joseph Haydn II Koncert wiolonczelowy D-dur Hob. VIIb:2
Camille Saint-Saëns I Koncert wiolonczelowy a-moll op. 33
Piotr Czajkowski Wariacje na temat rokoko op. 33
Robert SchumannKoncerty wiolonczelowy a-moll op. 129
Joseph Haydn Koncert wiolonczelowy D-Dur op. 101 Hob. VIIb:2
Wykonawcy
Denis Severin wiolonczela
Atanas Krastev wiolonczela
Wen-Sinn Yang wiolonczela
Krzysztof Karpeta wiolonczela
Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Dolnośląskiej
Marek Wroniszewski dyrygent
Zapraszamy na wieczór organizowany w ramach ArtCello Festival w całości poświęcony brzmieniu wiolonczeli, w wykonaniu wybitnych solistów i orkiestry symfonicznej. II Koncert wiolonczelowy D-dur Haydna wyróżnia się równowagą między elegancją formy a indywidualnością wypowiedzi. Kompozycja sprawia wrażenie niezwykle uporządkowanej, ale jednocześnie żywej i komunikatywnej. Koncert wiolonczelowy a-moll Camille'a Saint-Saënsa ma postać zwartej, nieprzerwanej narracji, w której kontrastujące odcinki następują po sobie bez wyraźnych granic, a materiał tematyczny powraca w przekształconej postaci. W utworze dominuje partia solowa, która prezentuje główne tematy i inicjuje przejścia między odcinkami.
Następnie zanurzymy się w urok neoklasycyzmu z Wariacjami na temat rokoko Piotra Czajkowskiego. Cykl wariacji na wiolonczelę i orkiestrę, będący hołdem dla klasycznego stylu Mozarta, składa się z tematu i ośmiu wariacji. Czajkowski stylizuje temat na muzykę epoki rokokowej i zestawia wariacje o zmiennym charakterze: od tanecznych, przez refleksyjne i liryczne, aż po efektowne części wirtuozowskie.
Koncert wiolonczelowy a-moll Schumanna w repertuarze orkiestrowym przedstawi trzy pełne melancholii części łączące liryczną linię wiolonczeli z zróżnicowaną orkiestracją. Szeroki zakres instrumentu daje mu wyrazisty, ale także intymny charakter.
Na zakończenie Koncert wiolonczelowy D-dur Haydna, jedno z najważniejszych dzieł klasycznego repertuaru wiolonczelowego, o klarownej formie i naturalnej śpiewności partii solowej. Utwór wyróżnia się elegancją, przejrzystością faktury i subtelnym poczuciem humoru, charakterystycznym dla dojrzałego stylu kompozytora.