Program
Cécile Chaminade - Pieces Romantiques op.55
Francis Poulenc - Sonata na fortepian na cztery ręce FP 8
Reinhold Glière - Waltz in A op. 48 nr 2
György Ligeti -Pięć utworów na fortepian na cztery ręce
Petr Eben - Hájičku zeleny
Myroslav Skoryk - Für Elise (A Jazz Paraphrase by Beethoven)
Wykonawcy
Anna Jurgawka fortepian
Justyna Jażdżyk fortepian
Zapraszamy na kolejny koncert cyklu Karkonoskich Wieczorów Kameralnych, tym razem w eklektycznym wydaniu. Wieczór rozpocznie się od cyklu utworów Pièces Romantiques Cécile Chaminade, opartych na kantylenowej, wokalnie prowadzonej melodii. Muzyka rozwija się naturalnie, bez nadmiaru środków, działając bezpośrednio na wrażliwość odbiorcy. Chaminade unika dramatyzmu, skupia się na elegancji i bezpośrednim kontakcie ze słuchaczem.
Sonata na cztery ręce to wczesne dzieło Poulenca, zapowiadające jego osobisty styl kompozytorski. Taneczność i dowcip skontrastowane są z momentami lirycznymi, a partie pianistów prowadzą dialog oparty na kontrastach fakturalnych. Kompozycja jest przykładem nurtu francuskiego neoklasycyzmu w jego wczesnej fazie.
Walc A-dur Reinholda Glière’a reprezentuje formę późnoromantycznej miniatury o kantylenowym charakterze i przystępnym języku muzycznym. Nie próbuje zaskakiwać dramaturgią, zamiast tego uspokaja naturalną melodyjnością.
Pięć utworów na fortepian na cztery ręce to z kolei wczesny cykl miniatur Ligetiego, z którego każda operuje innym pomysłem brzmieniowym, często opartym na mechanicznej repetytywności i budowaniu napięcia. Utwory są krótkie, ale intensywne i stanowią bardziej interesujący eksperyment z ruchem i energią niż tradycyjną narrację muzyczną.
Hájičku zelený Petra Ebena to krótka kompozycja o oszczędnym języku harmonicznym, oparta na czeskiej pieśni ludowej. Nostalgiczna melodia skontrastowana z surowym, wręcz eterycznym akompaniamentem zmienia kontekst pieśni, pozostawiając słuchaczowi przestrzeń na własną interpretację.
Koncert zakończy eksperymentalna reinterpretacja jednego z najbardziej rozpoznawalnych tematów w historii muzyki: Für Elise w aranżacji jazzowej. Utwór działa jako muzyczny żart, ale stanowi także refleksję nad trwałością klasycznego tematu w zmieniających się kontekstach stylistycznych. Program koncertu balansuje między elegancją i ironią, konsekwentnie zaskakując słuchacza zmianą perspektywy i muzycznego języka.