Program
Domenico Cimarosa Koncert obojowy C-dur (aranż. Arthur Benjamin)
Johannes Brahms Koncert podwójny na skrzypce i wiolonczelę a-moll op. 102
Piotr Czajkowski IV Symfonia f-moll op. 36
Wykonawcy
Carlo Cesaraccio obój
Sieun Moon skrzypce
Kirill Rodin wiolonczela
Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Dolnośląskiej
Filippo Arlia dyrygent
Przypisywany kompozytorowi Domenico Cimarosie Koncert obojowy C-dur, w rzeczywistości jest kompozycją autorstwa australijskiego twórcy Arthura Benjamina, który w 1949 roku dokonał aranżacji kilku sonat fortepianowych Cimarosy, tworząc z nich czteroczęściowe dzieło koncertujące. Choć technicznie jest to dzieło XX-wieczne, przenosi słuchacza prosto w świat XVIII-wiecznego włoskiego teatru operowego.
Monumentalny Koncert podwójny na skrzypce i wiolonczelę a-moll Johannesa Brahmsa powstał jako wyraz pojednania z ulubionym wirtuozem skrzypiec, Josephem Joachimem. Podwójna obsada solowa skrzypiec i wiolonczeli symbolizuje dialog i próbę odbudowania relacji. Brahms świadomie unika efektowności. Muzyka ma charakter refleksyjny i oszczędny w środkach, co odróżnia ją od bardziej błyskotliwych koncertów epoki. Koncert bywa odczytywany jako późna deklaracja estetyczna Brahmsa: muzyka dojrzała, pozbawiona sentymentalności, w której emocje nie są wypowiadane wprost.
Dopełnieniem wieczoru będzie osadzona w głębi rosyjskiego romantyzmu IV Symfonia f-moll Piotra Czajkowskiego, jedna z jego z najbardziej osobistych i autobiograficznych kompozycji, która zawiera rzeczywisty program, będący muzyczną opowieścią o nieuchronności przeznaczenia i poszukiwaniu ukojenia. Kontrasty nastrojów są gwałtowne: od niepokoju po chwile iluzorycznej radości, które szybko ustępują poczuciu niepewności. Finał nie przynosi prostego katharsis. Zamiast triumfu pojawia się próba zagłuszenia niepokoju. Kompozytor sugeruje, że ucieczka w zewnętrzny świat przynosi tylko chwilową ulgę i tylko odwraca uwagę od wewnętrznego konfliktu.
Każdy z utworów odsłania inny sposób mierzenia się z emocjami i pamięcią, ukazując różne oblicza romantycznej ekspresji w muzyce symfonicznej.